Zu eiser Sprooch.

Eis Sprooch ass duerch d'Jorhonnerten erduerch allerhand gemëscht a gebeidelt ginn, an 't ass nach guer nët esu laang hir, datt Wäert op si geluecht gouf.An hir fënnt ee (bal) vun allem !
D'Actioun Lëtzbeuergesch huet bestëmmt vill dozou bäigedro'n,fir se ze "botzen", - mee, wéi laang ass dat hir !? - Nach guer nët esou laang !
't siew dann. 't gët alt 'mol wéinstens eppes gemaach. - Mee, am Iescht, wie liest "d'Klack fir eis Sprooch" am "Hellege Wuert" (wéi ech soën) ? - Ma déi, déi sech dofir intresséieren, liesen se natierlech ! - Wie soss !???
Do läit dann och d'Kromm an der Heck !
Se wire séier gezielt, déi, déi sech di Méi maachen ! Deene meeschten ass ët jo egal, an 't gët getuut, wat iwer d'Zong geet ... - an dat ass heinsdo ganz schlëmm !
Kee wëllt (jiddefalls ech nët), datt een erëm misst ufänken ze schwätzen, wéi virun enger honnert Jor ! Mam Auto fueren ech "hannerzech", an nët "réckuertesch", awer beileiwe nët "zréck" ! - Domatt misst dat klor sinn, wat gemengt ass.
Schlëmm ass nuren, datt vu Staat's Säit knapps eppes ënnerholl gët.
- Firwat nët méi Lëtzebuergesch an der Schoul ?
- Firwat gët den "Herr Lehrer", an d'"Joffer", nët sproochlech gepréiwt, an ugehalen, fir d'Kanner e proppert Lëtzebuergesch ze léieren ?
Wéi eis Kleng nach nët an d'Schoul goungen, dunn hunn se nach d'Sprooch geschwat. Knapps waren s'awer an der Spillschoul, du war kee Kichelchen méi gudd, mee "lecker". Ech krut eng Iddi : se krute gesot, Däitsch wir eng Sprooch wi all di aner friem Sproochen, a Sprooche soll een och léieren. Mee, Däitsch géing fir eis bal vumselwen, Franséisch an Englesch z.Bsp., awer nët ! Fir déi ze kënnen, do misst ee ganz vill léieren ! All Trëllert vun hei kéint um Enn Däitsch genuch, fir sech gudd domadder erëm ze klappen, mee, di aner gife weise kënnen, datt se eppes geléiert hätten, - wéi mir fréier soten.
Dat, mengen ech, hunn se versta'n, a wëlle keng Trëllerte bleiwen ...
Se kruten awer och gesot, datt all Mënsch séng Mammesprooch hätt,an déi sollt respektéiert ginn. Doheem, bei sech, wiren se houfreg, déi gudd ze schwätzen ! Eis Sprooch hei, wir Lëtzebuergesch - an nët manner wäert wi anerer ! Dofir sollte mir déi och gudd schwätzen !
- Firwat ginn nët all déi, déi iergendwéi op d'Leit lass gelos ginn, ugehalen, e richtegt Lëtzebuergesch vun sech ze ginn ?
Ech denken do un déi hannerëm Micro, um Radio, op der Telee (déi jo su gäer Fernseh
genannt gët !), a.s.w. ...
- An dann di geschriwe Press ! Wann op Lëtzebuergesch, dann awer richteg w.e.g. !
Traureg genuch, datt eis geschriwe Press dat Neilëtzebuergesch och nach ënnerstëtzt, wann s'awer och bal all zesummen Deutsch als "Haaptsprooch" ugesinn !?
Haut gëlt dat Argument nët méi, datt dat wéinst all deenen "aarme" Leit wir, déi am Krich keng aner Sprooch hunn dierfe léieren ... Dobäi war dat och nach e bësse pharisäesch ... - wéi een haut nach ka liesen. Well, 't geet monter weider !
Géint all Méi vun deenen, déi sech fir eis Sprooch asetzen,ass z.Bsp.de gudden ale Paschtouer ebeemol "Priister" vernannt ginn ! Dat kléngt bal wi en Express !
- Firwat si Papp a Mamm ze lidderech, fir hire Nowues op d'Plaz ze setzen, wann se
egal wat braddelen !? (Mir wëssen, si hu "keng Zäit" ... - mee awer ...)
Déi vun haut hu jo bestëmmt nach Grousselteren, déi hinnen vläicht kéinten verzielen,wéi se d'Sprooch séngerzäits verdeedegt hunn. ( Wann ech elo gehässeg wir, da gif ech soën, 't wiren der jo dobäi leider och gewiescht, deenen dat egal war, oder ... suguer zupaass koum ... )
Eis Schoulmeeschteren,Jofferen, a Professeren, hunn eis erëmgeholl, wa mer sproochlech ausgerëtscht sinn. Hinnen e grousse Merci.
Leider sinn di meescht vun hinnen nët méi. An, wa mir och fort sinn, dann "es lebe Neilëtzebuergisch" matt sénge Reschter vun eiser kranker Mammesprooch, - bis déi och verdillegt sinn ... !

D'Naziën,vierop de Gustav Simon, géifen an hire geseente Griewer feieren, datt d'Schanke fléien !